Pause's profileไม่มีอะไรPhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    January 28

    เล่นของสูง

         เหล่านั้นแหละสหาย คือพรรณรายแห่งวันวาร
    อันเรานึกว่ายืนนาน เราร่วมเริงระบำดาว
    จะอยู่อย่างที่อยากอยู่ จะหาญสู้อย่างเหี้ยมห้าว
    พิชิตชัยไปทุกคราว ด้วยพลังทระนง
    จะเป็นอย่างที่อยากเป็น ลิขิตเด่นไม่เลือนหลง
    แววตาวาวมั่นคง และโลดเร่าทุรนร้อน

         แล้วเดือนปีก็เลยล่วง ฝันทั้งปวงแต่เก่าก่อน
    ก็ลิบเลือนอยู่รอนรอน บ้างพลัดพรากจรดล
    เออ สหายหากพบกัน เช่นครานั้นอีกสักหน
    เราจะทักด้วยยิ้มยล แล้วเอ่ยเอื้อนวจนา
    "เหล่านั้นแหละ,สหาย คือแพรวพรายวันเวลา
    อันเหมือนอมตา เราร่วมขับลำนำดาว

         แล้วหน้าเมรัยสถาน ณ รัตติกาลอันเหน็บหนาว
    ในบานกระจกร้าว นั่นภาพสะท้อนของใครกัน
    ว้าเหว่แววตาเหงา หรือเงานั้นก็คือฉัน
    โอ้ลับเลยแล้ววารวัน สรรพสิ่งก็ลับลา
    เหล่านั้นแหละ, สหาย ช่วงกาลพรายเพริศสูงค่า
    อันเหมือนอมตา เราหฤหรรษ์บรรเลงรมย์

         ผ่านบานประตูนั้น คือสรวลสันต์สนิทสนม
    แว่วเหมือนน้ำค้างพรม เพรียกแผ่วแผ่วเพียงรำพัน
    เออหนอ,สหายเก่า ชีวิตเราเหมือนความฝัน
    เพียงสูงวัยขึ้นเท่านั้น หาได้เพิ่มปรีชาชาญ
    เช่นนั้นสิ สหายเก่า เพราะใจเรายังซาบซ่าน
    ความฝันแห่งวันวาร ยังเอิบท้นหัทยา
    เหล่านั้นแหละ สหาย คือพรรณรายแห่งเวลา
    อันเหมือนอมตา เราหฤหรรษ์บรรเลงรมย์
    October 12

    ปีใหม่ แฟนใหม่

         สวยจริงนะน้องสาว ผิวขาวเหมือนดังเส้นแป้งหมี่
    บอกพี่มาดีๆ น้องนี้มีแฟนหรือยัง
    แรกเจอะพบยิ้มหวาน สาบานเลยเธอยักคิ้วให้
    กรุ้มกริ่มอยู่ในหัวใจ ไม่วันนี้วันไหนคงได้รักกัน

         ก็เธอน่ารัก เธอมันน่ารัก เธอน่ารักจนใจไหวหวั่น
    เธอน่ารัก เธอน่ารัก เธอน่ารักจนเกินห้ามใจ
    นี่คือเหตุผลดีๆที่ฉันชอบเธอ ก็เธอมันน่ารัก (น่ารัก)
    น่ารัก (น่ารัก) ฉันจึงแอบรักเธอ

         สวยจริงนะน้องสาว ผิวขาวเหมือนดังเส้นแป้งหมี่
    หลอกพี่มาเป็นปี ทำทีว่าเธอน่ะมีใจ
    พี่ไปเดินสยาม เห็นน้องนางเดินควงฝรั่ง
    พี่เป็นเพียงคนไทย แต่มีจิตใจรักน้องทุกวัน

         ถึงเธอไปทำ อะไร กับใคร ก็ไม่อยากรู้
    แม้ตามไปดู อะไร ยังไง ก็ไม่อยากเห็น ก็เธอน่ารัก เธอมันน่ารัก เธอน่ารักจนใจไหวหวั่น
    เธอน่ารัก เธอน่ารัก เธอน่ารักจนเกินห้ามใจ
    นี่คือเหตุผลดีๆที่ฉันชอบเธอ ก็เธอมันน่ารัก (น่ารัก)
    น่ารัก (น่ารัก) ฉันจึงแอบรักเธอ  
     
    กวนตีนนิดนึงไม่ตั้งอันไหม่ มา edit อันเดิม
    September 23

    ต่างคนต่างรอ

      เรื่องเก่าๆซ้ำๆ คำถามเดิมๆซ้ำๆ
    กี่ทีที่ถาม มันก็ยังเหมือนเคย
    เพราะเธอจะตอบซ้ำๆ ในหัวใจเธอไม่มีฉันเลย
    เธออยากจะรอแต่เขา

     แต่ต่อให้ใจช้ำๆ ก็ยังอยากจะบอกซ้ำๆ
    ให้คำทุกคำที่มีอยู่ข้างใน
    คอยกล่อมใจเธอทุกครั้ง จนลืมเขาไป
    จะนานแสนนาน นานเท่าไหร่
    กว่าใจของเธอจะได้ลืมเขา

     ถึงฉันได้แต่ยืน ...มอง มองเธอจากที่ไกล
    ไม่อาจจะยืนเคียง ยืนอยู่ในหัวใจ
    แต่ขอแค่ได้ยืนรอ         รอเธออยู่ได้ไหม
    อาจจะมีวันใด ที่เธอจะมองฉันบ้าง

     จะอีกนานแค่ไหน เธอก็อยากรอเขาใช่ไหม
    จะทำอย่างไร ใจเธอก็ไม่ลืม
    แล้วฉันจะรอเหมือนกัน
    เพราะฉันก็ไม่อาจฝืน
    ฉันเข้าใจ ความขมขื่น
    จิตใจของคนที่คอยอย่างนี้

     ได้มองกลับมาที่ฉัน สักครั้ง
    อยากให้เธอมองฉันด้วยหัวใจบ้าง
    แล้วเธอจะเห็นภาพนั้น เห็นคนที่เขารอนั้น
    สะท้อนภาพสิ่งที่เธอเป็นอยู่

     ฉันเข้าใจ ความขมขื่น
    จิตใจของคนที่คอยอย่างนี้
    ถึงฉันได้แต่ยืน ...มอง มองเธอจากที่ไกล
    ไม่อาจจะยืนเคียง ยืนอยู่ในหัวใจ
    แต่ขอแค่ได้ยืนรอ..รอเธออยู่ได้ไหม
    อาจจะมีวันใด ที่เธอจะมองกลับมา 

    June 22

    คนมันไม่ใช่

    ฉันทุ่มเท หมดเลยทุกอย่าง
    ยิ่งนานยิ่งหมดหวัง จะเป็นคนของเธอ
    แต่เขาที่พึ่งเข้ามาไม่นานที่เธอเจอ
    ก็ดูเธอพร่ำเพ้อ อยากเจอเขาทุกวัน
     
    ส่วนฉันที่เอาน้ำตา ตั้งมากมาย
    มาแลกน้ำใจของเธอ แค่นิดเดียว
    เธอก็ยังทำให้ดูว่ามันเป็นไปไม่ได้เลย
    เธอไม่เคย จะให้มา
     
    รู้เสียที ถึงเราทุ่มเทกว่านี้ ก็ไม่มีทาง
    อดทน เฝ้ารอ ให้เธอเห็นใจ แค่ไหน ก็ยิ่งเลือนลาง
    จดจำไว้ อย่างเรามันยังไม่ใช่อยู่แล้ว
     
    รักและหวังดี จากคนที่ไม่ใช่
    จะมากมายแค่ไหน ไม่มีค่าสักหน่อย
    ก็เทียบไม่ได้เลย กับเขาที่เธอคอย
    เขาทำให้เล็กน้อย แต่เธอก็รัก
    April 11

    .

    เข้าใจเธอที่เธอรู้สึก เข้าใจแล้วทุกๆอย่าง
    แต่ฉันนั้นก็ไม่อาจจะรักเธอ
    อยากให้เธอทิ้งความรู้สึก เปลี่ยนใจที่มีให้กัน
    เปลี่ยนฉันให้เป็นแค่เพียงเพื่อนของเธอ
    แม้จะลองเปิดใจให้เธอได้เข้ามา
    เจ็บที่รู้ว่าฉันก็ยังไม่รักเธอ
    สบตาเธอก็รู้เสมอว่าเธอนั้นยังเฝ้ารอ
    อยากจะขอให้เธออย่าทำแบบนี้เลย
    ผ่านมานานเนิ่นนานเท่าไหร่ทำไมไม่ยอมตัดใจ
    อย่าทำร้ายหัวใจตัวเองเพื่อฉันเลย

    ขอบใจเธอทุกความรู้สึก ที่เธอให้มาทุกอย่าง
    แต่ฉันนั้นคงไม่อาจเป็นเพื่อนใจ
    อยากให้เธอหันมองคนอื่น
    หัวใจของเธอมีค่า อย่าบอกว่าเธอจะไม่ยอมรักใคร
    December 05

    เฮ้ออ

     
    เมฆน้อยล่องลอยอยู่บนฟ้า
    เป็นเมฆขาวที่สวยเกินกว่า
    ช่างมีค่าเลอสิ่งล้ำกว่าสิ่งใด
    ก่อนหิน อย่างฉันได้เเต่มองเธอเรื่อยไป
    ก้อไม่รู้เมื่อไหร่เธอจะมองฉันซักที
     
    พยายามสักเท่าไหร่ก้อต้องหล่นลงมาทุกที
    ได้แค่มองจากตรงนี้ก้อก้อนหินนั้นทำได้เพืยงเท่านั้น
     
    อยากจะรักเธอแต่ก้อรู้เปนไปไม่ได้
    เพราะว่าเราช่างห่าง ห่างกันแสนไกล
    อยู่ที่พื้นดินบนฟ้ามิอาจมองลงมาฉันเข้าใจ
    ต่างกันเพียงไหน......ฮืมมมม
    ฉั     น     รู้     ดี
     
     
    November 14

    อยากบอกว่าเสียใจ..ที่ทำไห้เธอเสียใจ

    จบกันตรงนี้ดีกว่า...
     
    ก็เสียใจทัมมัยเปนอย่างนี้
    รักของเราเหมือนเดิมที่มีแต่ในวันนี้มันหายไป
    ผิดหวังและหัวใจก็เจ็บช้ำ ไม่คิดเลยว่าเธอจะทำ
    ทำไห้ฉันต้องเสียน้ำตา มากมาย...
     
    อยากบอกเธอว่ารัก รักเธอสักล้านคำ
    เพื่อเป็นการยับยั้งไห้เธอไม่ไป
    ยังรักหมดใจทั้งชีวิตลมหายใจ จะทำอย่างไรถ้าขาดเธอ
    อ้อนวอนสักหมื่นครั้ง เพื่อรั้งไห้เธออยู่ยิ่งทำก้อยิ่งรู้คงสายไป...
     
    ฉันขอโทษ โปรดจงทบทวนให้ดีอีกครั้ง
    อีกครั้งหนึ่ง จากวันนั้นที่ฉันได้ทำผิด
    เธอจะคิดถึงฉันบ้างหรือเปล่า
     
    มีคนคนหนึ่งที่อยากขอให้เธอเข้าใจ
    และยกโทษ และจงทบทวนให้ดีอีกครั้ง
     
    และจากวันนี้ฉันจะไม่ทำให้เธอเจ็บช้ำ
    ให้โอกาสคนที่พลาดพลั้งได้แก้ไข
    จะปล่อยให้รักของฉันและเธอจบลงไม่ได้
    อภัยได้ไหม ถ้าใจของเธอยังไม่เปลี่ยนแปลง....
     
    November 04

    หนาวนี้

    ลมเย็นๆพัดมาแล้วฉันพึ่งรู้สึก ฟ้าลึกๆมองขึ้นไปดูช่างสดใส
    แต่มือเย็นๆของฉันนั้นไม่มีใคร ไม่มีใครให้สัมผัสมันทนไม่ไหว

    ได้ยินเพลงบอกไว้ลมหนาวมาถึงเมื่อไร มันต้องเหงาในใจตามเนื้อเพลงอยู่เรื่อยไป
    คราวนี้ถ้าต้องเจอ หน้าหนาวนี้ขอร้องเถอะ ขอได้ไหม

    ขอมือหน่อยได้ไหมอากาศหนาวๆไม่ชอบเลย ขอมือหน่อยอย่าเฉยเมยจนฉันนั้นต้องเสียใจ
    อยากขอแค่ได้ไออุ่นจากเธอได้ไหม บอกความรู้สึกข้างใน ก่อนหน้าหนาวคราวนี้จะผ่านไป

    มีลมโชยอากาศเย็นๆทุกปลายปี แต่คงจะดีถ้าหากมีเธอไว้
    จูงมือกันแม้จะหนาวๆสักเท่าไหร่ แต่ใจฉันก็คงอุ่นคงมีความหมาย

    ได้ยินเพลงบอกไว้ลมหนาวมาถึงเมื่อไร มันต้องเหงาในใจตามเนื้อเพลงอยู่เรื่อยไป
    คราวนี้ถ้าต้องเจอ หน้าหนาวนี้ขอร้องเถอะ ขอได้ไหม
    October 09

    เพลงไรมะรู้

    เปนเพลงเดียวที่อุส่านั่งพิม แต่ไม่รู้ชื่อเพลง
     
     เพราะฉันนั้นคงไม่ดีพอใช่รึเปล่า
    เธอจึงตัดรัก ที่เคยสัมพันธ์กันมานาน
    นี่แหละหนาต่างคนก็ต่างใจ
    และรู้ว่าเธอเองก็คงไม่สนใจ
    ถ้าฉันโทรหาเวลาที่ฉันไม่มีใคร
    หนักใจใช่มั้ยที่เราต้องอยู่ใกล้กัน
      ดูก้อดูไม่ออก ก็คงต้องยอมโดยดี
    ก็เพราะรักไม่ใช่สิ่งของ ที่จะซื้อหามาเก็บไว้
    และความรู้สึกในใจ ฉันคงต้องยอม
      ดูก้อดูไม่ออก ก็คงต้องยอมโดยดี
    ก็เพราะรักไม่ใช่สิ่งของ ที่จะซื้อหามาเก็บไว้
    และความรู้สึกในใจ ฉันคงต้องยอม
      อาจเป็นเพราะรักที่ให้เธอนั้นน้อยไป
    จึงทำให้เธอไม่เคยเหนใจ ไม่มีหัวใจให้ฉันเลย
    ดูก้อดูไม่ออก ก็คงต้องยอมโดยดี
    ก็เพราะรักไม่ใช่สิ่งของ ที่จะซื้อหามาเก็บไว้
    และความรู้สึกในใจ ฉันคงต้องยอม
    และเป็นเพราะเธอเปลี่ยนไป หรือฉันดีไม่พอ
     
    จบ
    ก่อนพิมไม่คิดว่ามันจะยาวขนาดนี้ ไครู้ชื่อเพลงบอกด้วยละกัน
     
    July 27

    รวมๆ

    เจอหน้าคุณ มาทักทาย ชวนพูดคุย ฉันก็ไม่ว่าอะไร
    แต่เอ๊ะนี่คุณ มาขอเบอร์ ถามชื่อกัน ฉันไห้ไม่ได้นะคะ

    นี่ไม่ได้เป็นคนที่เล่นตัวหรือหยิ่ง เลยนะคุณ
    แต่ที่ต้องทำแบบนี้ เพราะมีเหตุผล

    ยังนั่งรอ ส่งสายตา มองหน้ากัน ฉันว่าเธอควรกลับใจ
    โธ่อนิจจัง คุณไม่ฟัง ไม่เข้าใจฉันเริ่มไม่ไหวแล้วนะ

    นี่ไม่ได้เป็นคนที่เล่นตัวหรือหยิ่ง เลยนะคุณ
    แต่ที่ต้องทำแบบนี้ เพราะมีเหตุผล

    ก็แบบว่า แฟนฉันหวงฉันหวง ก็แฟนฉันหวงฉันหวง
    ฉันมากเลย อยากบอกไห้เข้าใจ ว่าคนขี้หึงขี้หึง
    เป็นคนขี้หึงขี้หึง มากเกินใคร
    (ก็ควรจะเข้าไจ (อย่าดื้อเลย))


    อย่าคิดมากเลยหากเธอพบคนใหม่ บอกไม่เป็นไรก็ใจฉันชิน
    แค่คนๆหนึ่งที่ลุยแทบบ้าบิ่น พรุ่งนี้คงบินต่อไปเหมือนเดิม

    ฉันไม่สำออยไม่คอยให้เธอปลอบ ฉันไม่ค่อยชอบให้ใครเห็นน้ำตา
    เมื่อเธอไปดีเจอะทางที่ดีกว่า ใครมันจะกล้าห้ามไม่ให้ไป
    ก็รักจึงยอมให้เธอทุกอย่าง ยอมเปิดทาง ทั้งที่เจ็บใจ

    อยากรบกวนเธอบอกเขาให้ฉันหน่อย ฝากเขาช่วยดูแลเธอให้ดี
    ให้รักจริงๆใส่ใจให้เต็มที่ ถ้าเขาไม่ดีอาจมีไม่ยอม

    และ...ยังแกล้งทำมาถาม ว่าเธอนั้นไม่ดีผิดตรงไหน
    ฉันคงไม่ต้องพูดอีก ว่าทำไมฉันจึงจากเธอไป

    และที่พูดทั้งหมดนี้ เธอคงจะเข้าใจดีแล้วใช่ไหม
    เพราะฉันคงจะไม่พูดอีก ก็เธอก็คงจะรู้ดีอยู่แก่ใจ

    July 25

    น้ำตาฟ้า

              เขาบอกว่าฟ้าร้องไห้ออกมาเป็นน้ำฝน
    อยากรู้นักฟ้าที่เบื้องบนต้องมาร้องไห้เพราะใคร
    หรือฟ้าสงสารคนอย่างฉันถูกหลอกเรื่อยไป
    ถูกเขาลวงเขาล้วงหัวใจเอาไปต้มยำทำแกง
              ฝนฟ้ากระหน่ำเสียงฟ้าคำรามดูน่ากลัว
    น้ำตาฟ้าหลั่งมารดตัว รดหัวใจฉันจนชา
    ฉันคนผิดหวังมีเคราะห์กรรมไร้วาสนา
    เขาเลยไม่รักไม่ยอดพูดจา หลอกลวงให้ฉันต้องตรม
              ฉันมันคนซื่อไม่เคยฝึกปรือในเรื่องความรัก
    เพิ่งเคยได้รู้ เพิ่งเคยได้ลอง เพิ่งเคยรู้จัก
    สุดท้ายต้องมาอกหัก ไม่รู้จะดามยังไง
              เขาบอกว่าฟ้าร้องไห้ออกมาให้ฉัน
    ฟ้าสงสารและคงผิดหวังที่ชักนำให้ฉันพบเธอ
    น้ำตาที่ไหลจากความตั้งใจไม่ได้พลั้งเผลอ
    ชาตินี้เข็ดแล้วนะเออ ไม่อยากเจอหน้าเธออีกเลย
    July 02

    เศษ

    หยุดใจพักลงก่อน มันอ่อนล้าเหลือเกิน

    ทำเพื่อเธอทุกอย่าง ฉันรู้ดีมันอาจไม่พอ

            ฉันรักจนหมดใจ เธอเบื่อเธอไม่เคยเห็น

            ทำดีอย่างไร ดีแค่ไหน แต่ดูเหมือนไม่มีค่า

    รางวัลปลอบใจ ได้มาเพียงแค่เศษ เศษความรักที่แตกสลาย

    หากในสายตาเธอ มีแต่เขาทั้งใจ

    ยอมแพ้ยอมทุกอย่าง รู้ว่ามันไกลห่างทุกที

    ทำดีอย่างไร ดีแค่ไหน แต่ดูเหมือนไม่มีค่า

    รางวัลตอบแทน ค่ามันเพียงแค่เศษ ไม่มีเหลือให้คนโง่

    June 02

    อึ้ม..ดาว

    นานมาแล้วหัวใจ  ได้พบกับคำว่ารัก
    รักที่ได้จากเธอ  ยังซึ้งตราตรึงหัวใจ
    เธอเป็นดั่งดาว  ส่องแสงบนฟ้าไกล
    ไม่อาจเอื้อมมือ  เอื้อมมือไปคว้า
    
    เธออยู่ถึงฟ้างาม  ส่วนฉันอยู่เพียงพื้นดิน
    หวังแค่เพียงสักวัน  เธอเห็นใจ
    
    หากดาวที่สดสวย  หล่นจากบนฟากฟ้า
    ให้ฉันได้เชยชม  โอบกอดเธอไว้
    หากดาวที่งดงาม  อยู่ที่ปลายฟ้า
    คงไม่มีวันจะได้รักเธอ  อึ๊ม...ดาว
    
    หากชีวิตของคน  ได้พบกับรักที่ดี
    รักที่มีความหมาย  จะเก็บเอาไว้นาน ๆ
    ตาที่อ่อนโยนของเธอ  ยังติดตรึงในหัวใจ
    ไม่อาจจะลืม  ลืมเธอคนนี้
    May 11

    วางมือบนบ่า น้ำตาก็ไหล

    บอกกับตัวเอง จะไม่ร้องไห้
    
    บอกกับหัวใจ ว่าเธอไปดี
    เพื่อชีวิตของเธอ ที่ดีกว่าวันนี้
    อย่างน้อยก็ควรยินดี ใช่ไหม
    ไม่เห็นจะมีอะไรต้องกังวล
    ไม่เห็นจะมีเหตุผลต้องเสียใจ
    แต่พอเธอเดินเข้ามา
    วางมือบนบ่า น้ำตาก็ไหล
    มันเหงาเสียจนหัวใจสะท้าน
    ต่อจากนี้จะไม่เจอกันแล้ว
    ไม่มีแล้ววันที่ดีอย่างเมื่อวาน
    ไม่มีมือคู่นี้ที่เคยกุมมือกัน
    ไม่มีวันที่เรานั้นจะเหมือนเดิม

    บอกกับตัวเอง ว่าเราฝันไป
    บอกกับหัวใจ เขาไม่ใช่ของเรา
    แค่หลับฝันชั่วคืน พอตื่นก็คืนเขา
    ก็รู้ก็พอเข้าใจใช่ไหม
    ไม่มีวันที่ชีวิตฉัน...จะเหมือนเดิม

    เก็บไว้คนเดียว

             คิดในใจแอบคิดอยู่ข้างเดียว....
    อยากให้เธอเหลียวมามอง เข้าใจความรู้สึกฉัน
    ฝันในใจอยู่นานก็หลายวัน
    ก็เลยได้รู้ความจริง ว่าเธอเองยังมีเขา....
    ฉันก็คงจะทำใจไม่ได้ แค่อยากอยู่ใกล้ๆ....
    แม้ว่าคำที่เก็บไว้ คงไม่ได้บอกไป.....
    ว่าฉันเฝ้าคอยแต่คิดถึงเธอ นั่งมองดูดาวยังละเมอ...
    ยั้งตัวเองก็ไม่ไหว เพราะหัวใจมันยังเพ้อ.....
            คือความหมายของคำหนึ่งคำในหัวใจ ที่ไม่มีวันได้พูดไป....
    แม้จะเจ็บสักแค่ไหน ฉันคงต้องเก็บมันเอาไว้คนเดียว....
    ฝันที่เคยมีเธออยู่ข้างกาย กลับดูจางหายเลือนลาง
    ยิ่งนานเธอยิ่งห่างไป 
    เก็บไว้ก็คงจะมีแต่ช้ำใจ เมื่อเธอไม่มาสนใจหนึ่งคนที่รู้สึกดี.....
            ฉันก็คงจะทำใจไม่ได้ แค่อยากอยู่ใกล้ๆ....
    แม้ว่าคำที่เก็บไว้ คงไม่ได้บอกไป.....
    ว่าฉันเฝ้าคอยแต่คิดถึงเธอ นั่งมองดูดาวยังละเมอ...
    ยั้งตัวเองก็ไม่ไหว เพราะหัวใจมันยังเพ้อ.....
    มีความหมายของคำหนึ่งคำในหัวใจ ที่ไม่มีวันได้พูดไป....
    แม้จะเจ็บสักแค่ไหน ฉันคงต้องเก็บมันเอาไว้.......
            ว่าฉันเฝ้าคอยแต่คิดถึงเธอ นั่งมองดูดาวยังละเมอ...
    ยั้งตัวเองก็ไม่ไหว เพราะหัวใจมันยังเพ้อ.....
    มีความหมายของคำหนึ่งคำในหัวใจ ที่ไม่มีวันได้พูดไป....
    แม้จะเจ็บสักแค่ไหน ฉันคงต้องเก็บมันเอาไว้คนเดียว....
    May 09

    นิดนึงพอ

             ฉันค้นคว้าหาคำตอบ   เท่าไหร่ไม่เจอ
    เพราะอะไรเหตุใด   ถึงไม่ลืมเธอสักที
    หรือต้องรอให้เธอบอก    ฉันเป็นส่วนเกิน
    ที่บังเอิญผ่านมา    แล้วทำให้เธอกับเขาวุ่นวาย
    เธอจะร้ายเพียงใด   อดทนไว้    เข้าใจโดยดี
    เคืองไม่มี     ยังภัคดี      โดยไม่เคยเปลี่ยนแปลง
            อยากแสดงให้เธอ   รู้ซึ้งถึงความจริงจังจริงใจ
     ด้วยยังหวังซักวัน    ฟ้ารู้ถึงคำรำพันของฉันเมื่อไหร่
     สะกิดใจบอกเธอ     ให้ช่วยพิจารณา
             ฉันไม่เคยคิดแข็งข้อ    หรือบังอาจขอ
    เพราะยังเจียม   และเตรียมหัวใจของคนส่วนเกิน
    คบฉันไว้เหมือนเป็นเพื่อน   ช่วยเตือนเภทภัย
    ทุกข์เมื่อไหร่ปลอบใจร้องไห้คราใดจะคอยเช็ดน้ำตา
    ปรารถนาเวียนวน     ตามประสาของคนเคยเคียง
    จึงร้องเรียน   เวียนและวน    ทนแม้จะถูกหยาม
                จะพยายามให้เธอ
    เว้นที่ภายในดวงใจของเธอให้กับฉัน....ได้ยิน
    รกร้างเยือกเย็นเดียวดายเจียนตายไม่หวั่น
    จะทำใจ   แบ่งใจ...ให้ฉันนิดนึงพอ
    ให้ฉันนิดนึงพอ
    เรื่องเก่าๆซ้ำๆ คำถามเดิมๆซ้ำๆ
    กี่ทีที่ถาม มันก็ยังเหมือนเคย
    เพราะเธอจะตอบซ้ำๆ ในหัวใจเธอไม่มีฉันเลย
    เธออยากจะรอแต่เขา

     แต่ต่อให้ใจช้ำๆ ก็ยังอยากจะบอกซ้ำๆ
    ให้คำทุกคำที่มีอยู่ข้างใน
    คอยกล่อมใจเธอทุกครั้ง จนลืมเขาไป
    จะนานแสนนาน นานเท่าไหร่
    กว่าใจของเธอจะได้ลืมเขา

     ถึงฉันได้แต่ยืน ...มอง มองเธอจากที่ไกล
    ไม่อาจจะยืนเคียง ยืนอยู่ในหัวใจ
    แต่ขอแค่ได้ยืนรอ         รอเธออยู่ได้ไหม
    อาจจะมีวันใด ที่เธอจะมองฉันบ้าง

     จะอีกนานแค่ไหน เธอก็อยากรอเขาใช่ไหม
    จะทำอย่างไร ใจเธอก็ไม่ลืม
    แล้วฉันจะรอเหมือนกัน
    เพราะฉันก็ไม่อาจฝืน
    ฉันเข้าใจ ความขมขื่น
    จิตใจของคนที่คอยอย่างนี้

     ได้มองกลับมาที่ฉัน สักครั้ง
    อยากให้เธอมองฉันด้วยหัวใจบ้าง
    แล้วเธอจะเห็นภาพนั้น เห็นคนที่เขารอนั้น
    สะท้อนภาพสิ่งที่เธอเป็นอยู่

     ฉันเข้าใจ ความขมขื่น
    จิตใจของคนที่คอยอย่างนี้
    ถึงฉันได้แต่ยืน ...มอง มองเธอจากที่ไกล
    ไม่อาจจะยืนเคียง ยืนอยู่ในหัวใจ
    แต่ขอแค่ได้ยืนรอ         รอเธออยู่ได้ไหม
    อาจจะมีวันใด ที่เธอจะมองกลับมา

    April 27

    สายฝน ค.คน กับ ความรัก

    ทำไมเวลาที่ฝนตก เรามักจะคิดถึงคนที่เรารัก เราผูกพันและบางครั้งก็รู้สึกเหงาด้วย
    เมื่อก่อนนี้ ท้องฟ้า แผ่นดิน และผืนน้ำ เป็นเพื่อนรักกัน ทั้งสามอยู่ใกล้ชิดติดกัน จนกระทั่งโลกได้กำเนิดพืชและสัตว์ขึ้นแผ่นดินและผืนน้ำก็มัวแต่ดูแลเอาใจใส่พืชและสัตว์ จนละเลยและไม่สนใจท้องฟ้า ท้องฟ้าก็เริ่มรู้สึกน้อยใจ และถอยตัวห่างออกไป ห่างออกไปทุกที ทุกที

    จนถึงวันที่มีนกตัวแรกออกโบยบิน แผ่นดินและผืนน้ำจึงได้รู้ว่าท้องฟ้าได้จากไปไกลแสนไกล แผ่นดินและผืนน้ำพยายามส่งเสียงเรียกท้องฟ้า แต่ท้องฟ้าอยู่ไกลมาก เลยไม่ได้ยิน

    นกตัวนั้นจึงอาสาที่จะไปบอกกับท้องฟ้า นกก็บินขึ้นสูง สูงขึ้น สูงขึ้น และส่งเสียงเรียก แต่เสียงนกนั้นเบาเกินไป ไปไม่ถึงท้องฟ้า แต่นกก็สัญญาว่า ต่อไปนี้นกทุกตัวจะบินขึ้นสู่ท้องฟ้า เพื่อนำข่าวจากแผ่นดินและผืนน้ำไปบอก

    ผืนน้ำและแผ่นดินรู้สึกเศร้าใจที่เพื่อนได้ห่างออกไปไกล และคิดถึงเพื่อนเหลือเกิน ผืนน้ำพยายามที่จะม้วนตัวเป็นเกลียวคลื่นครั้งแล้วครั้งเล่า แผ่นดินพยายามยกตัวสูงจนตั้งตระหง่าน แต่นั่นก็ยังสูงไม่พอ ยังไม่ใกล้ท้องฟ้า

    พระอาทิตย์ซึ่งเฝ้ามองดูเหตุการณ์มาโดยตลอด ก็บอกกับทั้งสองว่า "เราอาจจะช่วยพวกเจ้าได้" พระอาทิตย์จึงอาสาช่วย โดยการส่องแสงลงมายังผืนน้ำและแผ่นดิน ทำให้ระเหยกลายเป็นไอ ลอยไปรวมตัวกันเป็นก้อนเมฆ ลอยขึ้นไปบอกข่าวแก่ท้องฟ้า เล่าเรื่องราวต่าง ๆ เป็นรูปตามที่

    แผ่นดินและผืนน้ำได้พบเจอมา และบอกว่าแผ่นดินและผืนน้ำคิดถึงมาก อยากให้ท้องฟ้าลงมาสนิทแนบชิดเหมือนเมื่อก่อน

    ท้องฟ้าได้รับรู้เรื่องราว ก็รู้สึกเสียใจ แต่ก็กลับลงไปไม่ได้ "ฉันกลับลงไปไม่ได้หรอก เพราะฉันเติบโตขึ้น และอยู่สูงเกินไป ลงไปไม่ได้แล้ว ฉันได้แผ่ขยายตัวเองจนกว้างขวาง ที่ฉันทำได้ก็เพียงแต่เฝ้ามองดูอยู่ไกลๆ และโอบกอดแผ่นดินและผืนน้ำไว้อย่างอ่อนโยนเท่านั้น

    และถึงแม้จะมีนกบินมาส่งข่าว แต่ฉันก็ยังคิดถึงแผ่นดินและผืนน้ำ

    และอยากจะบอกกับทั้งสองว่า ฉันเองคิดถึงเพื่อนมากมายเพียงใด


    "ก้อนเมฆก็ตอบว่า"อยู่บนนี้นานๆก็เหงาเหมือนกัน บางทีก็อยากกลับลงไปข้างล่างบ้าง " ท้องฟ้าเลยบอกว่า"ฉันก็เหงาเหมือนกัน แต่ว่าฉันกลับลงไปไม่ได้ แต่เจ้าลงไปได้นี่ ถ้าอย่างนั้นฉันจะส่งเจ้ากลับลงไป และความคิดถึงของฉันก็หนักมากพอที่จะส่งพวกเจ้าลงไปหมดทั้งท้องฟ้า"

    จากนั้นก้อนเมฆทั้งหมดก็รวมตัวกัน และรวมเข้ากับความคิดถึงอันมากมายของท้องฟ้า แล้วตกลงมาเป็นหยาดฝน ส่งผ่านความรัก ความคิดถึงมายังแผ่นดินและผืนน้ำ

    จึงไม่แปลก ถ้าเมื่อใดที่ฝนตก แล้วเราจะรู้สึกคิดถึงคนที่เรารักคนที่เราผูกพัน และบางครั้ง ท้องฟ้าก็ส่งความเหงาลงมาด้วย